Dinlenmem Gerek

Vahap Araz

Otuz yıldır aynı işi yapıyor. Şehrin değişimine, binaların yükselişine, yolların kapanıp yeniden açılmasına ve insanların aceleyle bir yerden bir yere yetişme telaşına tanıklık etti. Kimi zaman temel atılan bir arsada çalıştı, kimi zaman bitmek üzere olan bir binanın son işlerinde yer aldı. Onun için her inşaat yalnızca beton, demir ve tuğladan ibaret değil. Her şantiye, içinde emek, yorgunluk ve anlatılmamış hikâyeler taşıyor.

Yıllar boyunca birçok yapının yükselişine şahit olmuş. Ama o binalar tamamlanıp insanlar içine yerleştiğinde, geride çoğu zaman işçilerin emeği görünmez kalmış. O ise bu görünmeyen emeğin içinde yıllarını geçirmiş. Sabah erken saatlerde başlayan mesai, ağır iş temposu, toz, gürültü ve beden gücü gerektiren çalışmalar onun hayatının bir parçası olmuş. Yorulsa da vazgeçmiyor. Çünkü şantiye onun için sadece bir geçim kaynağı değil, aynı zamanda hayata tutunma biçimi.

-Emekli Olduktan Sonra Neden Çalışmaya Devam Ediyorsunuz?

Emeklilik dışarıdan bakıldığında bir dinlenme dönemi gibi görünüyor. İnsanlar yıllarca çalıştıktan sonra artık biraz nefes almayı, evinde oturmayı, ailesiyle vakit geçirmeyi hak ettiğini düşünüyor. Ama hayat her zaman böyle ilerlemiyor. Ben de emekli oldum ama emekli olmak, çalışmayı bırakabildiğim anlamına gelmedi. Alınan maaş bugünün şartlarında yetmiyor. Ev geçindirmek, faturaları ödemek, mutfak masrafını karşılamak ve üniversite okuyan kızıma destek olmak için çalışmaya devam etmek zorundayım.

Yıllardır içinde olduğum alan şantiye. Bildiğim, öğrendiğim, alıştığım iş bu. Başka bir işe geçmek bu yaştan sonra kolay değil. İnsan gençken daha hızlı karar verebiliyor, başka alanlara yönelebiliyor. Ama yaş ilerledikçe hem beden yoruluyor hem de yeni bir iş bulmak zorlaşıyor. Bu yüzden bildiğim işi yapmaya devam ediyorum. Şantiye zor bir yer ama yıllar içinde insan oranın düzenine de alışıyor. Nerede ne yapılır, hangi iş nasıl yürür, hangi malzeme nasıl kullanılır biliyorsun. Bu bilgi de yılların emeğiyle oluşuyor.

Yaş ilerledikçe çalışmak elbette daha zor hale geliyor. Eskiden daha kolay kaldırdığın yük, bugün daha ağır geliyor. Eskiden kısa bir dinlenmeyle toparlanırken, şimdi yorgunluk daha uzun sürüyor. Belin, dizin, kolun daha çabuk yoruluyor. Ama işin temposu değişmiyor. Şantiyede yaşına göre iş yavaşlamıyor. Gençlerle aynı saatlerde çalışıyor, aynı tempoya ayak uydurmaya çalışıyorsun. Bazen bedenin durmak istiyor ama mecburiyet buna izin vermiyor.