Bir Özlemi Sevgiyle Büyütüyor

Semra Koca, bir spotçuda çalışıyor. Gününün büyük kısmı insanların arasında geçiyor. mobilyaları düzenliyor, müşterilerle ilgileniyor, yoğun iş temposuna ayak uydurmaya çalışıyor. Ancak onun hikayesi, mağaza kapılarının ardında başlayan ve yıllardır kalbinde taşıdığı bir özlemle devam eden bir hikaye.

Yıllar önce anne olma hayali kuruyordu. Fakat doğum sırasında bebeğini kaybetti. O gün yalnızca bir evladını değil, geleceğe dair kurduğu birçok hayali de yitirdi. Aradan geçen zamana rağmen bu acı hiç tamamen kaybolmadı. Sadece şekil değiştirdi ve hayatının bir parçası haline geldi.

Çocuklara olan sevgisi ise hiç eksilmedi. Belki de bu yüzden çevresinde gördüğü her çocuğa ayrı bir ilgi gösteriyor. Çalıştığı mağazaya gelen çocuklarla kısa da olsa sohbet ediyor, onların gülümsemelerini izliyor, bazen bir oyuncağa heyecanlanmalarına tanık oluyor. Onların neşesi, kendi içinde taşıdığı boşluğu tamamen doldurmuyor ama biraz olsun hafifletiyor.

İşten arta kalan zamanlarında ise kendine başka bir uğraş bulmuş bu uğraş ise Amigurumi bebekler örmek. İlk başta sadece vakit geçirmek için başladığı bu hobi, zamanla hayatının önemli bir parçası haline gelmiş. Saatler boyunca iplikleri ilmek ilmek işliyor, her bebeğe ayrı bir emek veriyor. Kimi zaman bir çizgi film karakteri, kimi zaman rengarenk bir oyuncak ortaya çıkıyor. Her biri, onun sabrını ve sevgisini yansıtıyor.

Semra Hanım için bu bebekler yalnızca el emeği ürünler değil. Onlar aynı zamanda yeniden ayağa kalkmanın, üretmenin ve hayata tutunmanın bir yolu. Yaşadığı kaybın izlerini silmek mümkün değil ama o, bu acının hayatını tamamen belirlemesine izin vermiyor.